نوشته های یک دلتنگ

و روحم جنگلی متحرک و سرگردان از آرزوهای  . . . .

کاش میدانستی که انگیزه من از نوشتن چیزی است که از درون قلبم سرشار

می شود و قلب من امروز صبح هنگام طلوع خورشید طلایی رنگ،سکوت خود

را شکست و با من با دیده گریان گفت که دلم هوای تو را کرده است*

*لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ...

تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ... لمس کن نوشته هایی را که لمس

نا شدنیست و عریان ...

 كه از قلبم بر قلم و كاغذ می چكد لمس کن گونه هایم را که خیس اشك

 است و پُر شیار ... لمس کن لحظه هایم را ... تویی که نمی دانی من كه هستم٬ لمس کن این با تو نبودن ها را لمس کن*